شهریور 1405

کانادا روش ارزیابی مدارک مالی برای مجوز تحصیل را تغییر داده است. اکنون دفتر مهاجرت از مأموران می‌خواهد هر دلاری که متقاضی ادعا می‌کند داشته باشد را بررسی کرده و منبع آن را تأیید کنند. پیش از این مأموران فقط در مواردی که ریسک بالایی به نظر می‌رسید، به جزئیات بیشتری می‌پرداختند. قانون جدید این لایه حفاظتی را حذف کرده و انتظار دارد که هر متقاضی، صورت‌حساب‌های بانکی، نامه‌های کاری و هر منبع دیگر پول را به‌دقت تحت نظر داشته باشد.

لیست مدارک قابل قبول نیز گسترش یافته است. اکنون به‌جای چهار ماه، شش ماه صورت‌حساب بانکی مورد نیاز است و ماه پیش از تاریخ درخواست نیز باید گنجانده شود. نمونه‌های جدیدی مانند درآمد بازنشستگی و درآمد حاصل از اجاره می‌توانند استفاده شوند، در حالی که پیش‌نویس بانکی که می‌توان آن را به دلار کانادا تبدیل کرد، دیگر در فهرست نیست.

مقدار پول مورد نیاز تغییری نکرده است. یک دانشجوی تک‌نفره بدون همراه باید حدود ۲۲,۹۰۰ دلار برای یک سال، به‌همراه هزینه‌های تحصیل و سفر، نشان دهد. این مبلغ در صورت داشتن شریک، فرزند، تحصیل در کبک یا درخواست از طریق برنامه خاصی مانند «پروژه دانشجویی جوامع اقلیت فرانکوفونی» افزایش می‌یابد. اعداد هر سال به‌روز می‌شوند تا با هزینه‌های زندگی همخوانی داشته باشد، بنابراین پایهٔ مالی همچنان بالا باقی می‌ماند.

این سخت‌گیری‌ها در زمانی می‌آید که کل برنامهٔ دانشجویی تحت فشار است. یک حسابرسی که اوایل سال جاری منتشر شد نشان داد بیش از ۱۵۰,۰۰۰ دانشجو به‌دلیل عدم رعایت قوانین علامت‌گذاری شده‌اند، اما بخش مهاجرت تنها توانست درصد کمی از این پرونده‌ها را بررسی کند. همزمان، دولت اصلاحاتی تصویب کرده که به آن امکان لغو بسیاری از اسناد مهاجرتی و مسدود کردن برخی ادعاهای پناهندگی را می‌دهد. ورود دانشجویان بین‌المللی نسبت به دو سال پیش ۷۰٪ کاهش یافته است، که نشان‌دهندهٔ محتاط‌تر شدن محیط است.

برای کسانی که قصد تحصیل در کانادا را دارند، قوانین جدید به این معناست که هر جزئیات مالی به‌دقت بررسی می‌شود. متقاضیان باید آماده باشند تا منابع مالی واضح و قابل ردیابی برای تمام دوره تحصیل را نشان دهند و ممکن است برای تمدید‌های پس از اولین سال، مدارک تکمیلی ارائه دهند. تغییر از رویکرد مبتنی بر ریسک به رویکرد مبتنی بر حقیقت، مسئولیت بیشتری را بر عهدهٔ متقاضی می‌گذارد تا امور مالی خود را به‌گونه‌ای سازماندهی کند که هیچ‌گونه ابهامی باقی نگذارد.

پیش‌روی در این سطح از نظارت بدون برنامه‌ریزی دقیق می‌تواند دشوار باشد، اما با داشتن یک استراتژی واضح، شناخت دقیق مدارک مورد قبول، نحوهٔ ارائهٔ آن‌ها و آمادگی برای پاسخ به سؤالات مأموران، این فرایند می‌تواند به‌سوی یک تجربهٔ قابل مدیریت تبدیل شود. کسانی که به‌طور کامل آماده می‌شوند و از مشاورهٔ متخصصان با تجربه بهره می‌گیرند، شانس بیشتری برای پیشرفت با اطمینان دارند.

دولت کانادا در تاریخ 15 ژوئیه 2026 اعلام کرد که فرم‌های جدید «علاقه‌مندی به حمایت» برای برنامه والدین و جد/دایی (PGP) دیگر پذیرفته نخواهد شد. این به این معنی است که شهروندان کانادایی و مقیمان دائم دیگر نمی‌توانند درخواست جدیدی برای آوردن والدین یا جد/دایی خود به عنوان مقیم دائم ثبت کنند، مگر اینکه سیاست در آینده تغییر کند.

توقف شامل تمام درخواست‌های جدید حمایت است، اما وزارتخانه به پردازش 50,900 پرونده‌ای که پیش از این ثبت شده‌اند ادامه می‌دهد و هدف آن تأیید حدود 15,000 مورد در سال 2026 است؛ برنامه‌ای که تا سال 2028 هر سال همان تعداد را می‌پذیرد.

برنامه PGP همواره به‌صورت قرعه‌کشی خانوادگی عمل می‌کرد. از اولین دوره در سال 2020 تا کنون بیش از 200,000 درخواست ثبت شده، اما تنها درصد کمی دعوت به ثبت‌نام دریافت کرده‌اند. از آن زمان هیچ دوره جدیدی باز نشده و توقف فعلی به معنای عدم امکان شرکت در قرعه‌کشی برای آینده نزدیک است.

دست‌خطی دولت به خانواده‌هایی که نمی‌توانند از PGP استفاده کنند، گزینه «سوپر ویزا» را پیشنهاد می‌کند. سوپر ویزا به والدین و جد/دایی اجازه می‌دهد تا حداکثر پنج سال در هر بازدید به کانادا سفر کنند و اعتبار کلیه‌سالی دارد. برای دریافت این ویزا باید دعوت‌نامه، بیمه‌سلامتی برای تمام مدت اقامت و حمایت‌کننده‌ای با درآمد حداقلی داشته باشید؛ همچنین باید به مأمور مرزی اطمینان دهید که پس از پایان مدت مجاز کشور را ترک خواهد کرد.

اگرچه سوپر ویزا هنوز مسیری برای نگه داشتن خانواده‌ها به‌صورت موقت فراهم می‌کند، الزامات مالی و خرید بیمه می‌تواند پیچیده و هزینه‌بر باشد و متقاضیان باید برای بازرسی‌های معمول ورود موقت آماده باشند.

در این شرایط، ترکیب توقف حمایت خانوادگی و شرایط سوپر ویزا نیاز به برنامه‌ریزی دقیق دارد. شناخت دقیق زمان‌بندی‌ها، سقف‌های درآمدی و گزینه‌های بیمه‌ای می‌تواند تفاوت بین یک بازدید خانوادگی بدون مشکل و تأخیر یا رد درخواست را ایجاد کند. با مشاوره تخصصی و برنامه‌ریزی هوشمندانه، این پیچیدگی‌ها به‌سوی یک راه‌حل قابل مدیریت تبدیل می‌شوند.

سیستم مهاجرت کانادا بار دیگر ارزش نامزدهای استانی را نشان داد. در یک قرعه‌کشی اخیر Express Entry، دولت 562 دعوت‌نامه برای اقامت دائم صادر کرد، اما تنها به متقاضیانی که قبلاً نامزد استانی دارند و امتیاز CRS حداقل 697 را کسب کرده‌اند. زمان‌بندی این قرعه‌کشی که نیاز به ثبت پروفایل قبل از ساعات اولیه صبح UTC در 12 آوریل داشت، نشان می‌دهد چقدر این فرآیند می‌تواند سریع پیش برود.

این دور جدید بخشی از روند گسترده‌ای است که در طول 2026 مشاهده شده است. تا به امروز، کشور بیش از پنجاه قرعه‌کشی برگزار کرده و مجموعاً 115,427 دعوت‌نامه در دسته‌های مختلف توزیع کرده است. نامزدهای استانی حضور ثابتی داشته‌اند و در 17 قرعه‌کشی جداگانه ظاهر شده‌اند. امتیازهای قطع آن‌ها نوسان داشته و این دور خاص کم‌ترین حد نصاب نامزدهای استانی در سال را ثبت کرد، 63 امتیاز نسبت به انتخاب قبلی کاهش یافت. این کاهش نشان می‌دهد که استخر نامزدهای واجد شرایط در حال گسترش است و فرصت واقعی برای دریافت دعوت‌نامه برای افراد بیشتری فراهم می‌شود.

علاوه بر مسیر استانی، داده‌ها ترجیح واضحی برای متقاضیانی با تجربه کاری در کانادا نشان می‌دهند. فقط کلاس تجربه کانادایی بیش از 51,000 دعوت‌نامه را شامل شد، در حالی که قرعه‌کشی‌های مهارت زبان فرانسوی، بهداشت و خدمات اجتماعی، و حتی دسته‌های تخصصی مانند نیروی نظامی ماهر نیز اعداد قابل‌توجهی داشتند. این روند تمرکز دولت بر درخواست‌کنندگانی که می‌توانند به سرعت در بازار کار جا بگیرند را برجسته می‌کند.

برای مهاجران آینده‌نگر، پیام واضح است: نامزد استانی می‌تواند اهرم قدرتمندی باشد. این نه تنها امتیاز CRS را بالا می‌برد، بلکه متقاضی را در دسته‌ای قرار می‌دهد که حد نصاب آن نسبت به استخر عمومی ملایم‌تر است. اینکه آخرین قرعه‌کشی فقط به امتیاز 697 نیاز داشت — که بسیار کمتر از حد نصاب‌های بسیاری از قرعه‌کشی‌های عمومی است — به این معنی است که یک نامزد آماده می‌تواند بدون رقابت در بالاترین سطوح رتبه‌بندی پیش‌روی شود.

نکته کلی این است که استان‌ها همچنان نقش کلیدی در شکل‌دادن به چشم‌انداز مهاجرتی کانادا دارند. آن‌ها به عنوان دروازه‌بان‌های کارگران ماهر، دانشجوها و کارآفرینانی عمل می‌کنند که نیازهای نیروی کار منطقه‌ای را برآورده می‌کنند. هر چه استان‌ها معیارهای نامزدی خود را دقیق‌تر تنظیم کنند، مسیر برای افراد منطبق با تقاضای محلی هدفمندتر و شاید سریع‌تر می‌شود.

اگرچه اعداد ممکن است سنگین به نظر برسند، اما یک نقشه راه هم فراهم می‌کنند. متقاضیانی که نامزد استانی دارند یا نزدیک به برآورده کردن شرایط هستند، اکنون می‌توانند هدف مشخصی در محدوده امتیاز 697 مشاهده کنند. جریان مستمر دعوت‌نامه‌ها نشان می‌دهد سیستم همچنان به پذیرش تازه‌واردان، به‌ویژه آن‌هایی که پشتوانه استانی دارند، باز است.

بنابراین هر کسی که نامزد استانی دارد، بهتر است پروفایل Express Entry خود را در مقابل آخرین حد نصاب بررسی کند. چشم‌انداز کنونی می‌تواند با اهداف شخصی شما هم‌راستا باشد و مسیر واقعی برای اقامت دائم در کانادا را ارائه دهد.

مقامات مهاجرتی کانادا دوره جدیدی از دعوت‌نامه‌های اقامت دائم را با تمرکز بر افراد فعال در حوزه بهداشت و خدمات اجتماعی آغاز کرده‌اند. در این قرعه‌کشی، ۳۵۰۰ نامزد دعوت به ارائه درخواست از طریق سیستم اکسپرس انتری دریافت کردند. برای احراز شرایط، متقاضیان نیاز به داشتن حداقل ۴۷۵ امتیاز در سیستم رتبه‌بندی جامع (CRS) داشتند و باید پروفایل اکسپرس انتری خود را پیش از مهلت صبح زود ۲۶ مه ۲۰۲۶ ثبت می‌کردند.

این قرعه‌کشی بخشی از سال پرتحرک اکسپرس انتری است که تاکنون بیش از پنجاه قرعه‌کشی برگزار شده‌اند. مشاغل مرتبط با بهداشت همواره در اولویت بوده‌اند، همراه با دسته‌هایی همچون نامزدهای استانی، تجربه کاری در کانادا و تسلط به زبان فرانسوی. در مجموع، بیش از ۱۲۱٬۰۰۰ دعوت‌نامه در تمام قرعه‌کشی‌ها صادر شده که نشانگر تقاضای شدید دولت برای مهاجران ماهر است.

تمرکز ویژه بر کارگران بهداشت و خدمات اجتماعی نشانگر نیاز مستمر کانادا به حرفه‌ای‌های بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها و مراکز حمایتی جامعه است. حداقل ۴۷۵ امتیاز بالاتر از برخی قرعه‌کشی‌های اخیر است که نشان‌دهنده رقابت شدید اما در عین حال این پیام را می‌رساند که متقاضیان با سابقه کاری قوی و مهارت زبانی مناسب شانس خوبی دارند. افرادی که پیش از این تجربه کاری در کانادا یا نامزدی استانی داشته‌اند، همچنان حمایت قوی دریافت می‌کنند و این نشان‌دهنده مزیت ایجاد ارتباط پیشین با کشور قبل از درخواست است.

برای افراد فعال در بخش بهداشت، این دعوت‌نامه مسیر واقعی برای کسب وضعیت دائم، دسترسی به خدمات عمومی و امکان آوردن اعضای خانواده را فراهم می‌کند. زمان‌بندی این فرصت با کمبودهای گسترده نیروی کار هم‌راستا است، به‌طوری که درخواست‌کنندگان موفق می‌توانند پس از ورود به کانادا فرصت‌های شغلی فراوانی بیابند. همان‌طور که دوره قرعه‌کشی به پایان می‌رسد، متقاضیان می‌توانند امتیاز CRS خود و تکمیل پروفایل را ارزیابی کنند تا ببینند آیا از آستانه مورد نیاز عبور می‌کنند یا نه. این توسعه حرفه‌ای متخصصان بهداشت را دعوت می‌کند تا بررسی کنند آیا کانادا می‌تواند گام بعدی در مسیر شغلی و زندگی‌شان باشد.

شهروندان کانادایی و مقیمان دائم که می‌خواهند یک فرزند بزرگسال را به کانادا بیاورند، می‌توانند از مسیر حمایت از فرزند وابسته استفاده کنند.

قانون فرزند وابسته را به دو روش تعریف می‌کند: نخست، هر فردی زیر ۲۲ سال که متأهل یا در رابطه هم‌زیستی قانونی نیست، به‌صورت خودکار واجد شرایط است. دوم، فردی ۲۲ سال یا بالاتر می‌تواند همچنان وابسته شناخته شود اگر به دلیل وضعیت جسمی یا روانی که پیش از رسیدن به ۲۲ سال رخ داده، نتواند خود را تأمین کند.

پس از اینکه کودک یکی از این تعاریف را برآورده کرد، تنها مانع دیگر پذیرش است — داشتن سوابق کیفری پاک، وضعیت پزشکی قابل قبول و عدم وجود نگرانی‌های امنیتی.

حامی باید حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد، شهروند یا مقیم دائم کانادا یا ایندیانی ثبت‌شده باشد و برنامه‌ریزی کند که همراه کودک در کانادا زندگی کند. مقیمان دائم باید برای تمام دوره حمایت در کانادا بمانند و نباید به دلایل مالی، کیفری یا تخلفات مهاجرتی قبلی منع‌شده باشند. اگر فرزند بزرگسال دارای فرزندان وابسته باشد، حامی باید سقف درآمد بالاتری را برای پوشش سه نسل برآورده کند.

حمایت مالی یک وعده اصلی است. برای کودکان زیر ۲۲ سال، حامی باید تا حداکثر ده سال یا تا سن ۲۵ سال کودک (هرکدام زودتر باشد) هزینه‌ها را تأمین کند. برای فرزندان وابسته بالای ۲۲ سال، تعهد سه ساله است. حامی باید نیازهای اساسی و هر گونه کمک‌های اجتماعی که کودک دریافت می‌کند را پوشش دهد؛ دولت پس از آن سعی می‌کند این مبلغ را از حامی بازیابی کند. در عوض، فرزند بزرگسال به بیمه سلامت عمومی دسترسی پیدا می‌کند.

درخواست از طریق وب‌سایت مهاجرت تحت بخش «حمایت از همسر، شریک یا فرزند وابسته» آغاز می‌شود. متقاضیان گزینه «فرزند وابسته من» را انتخاب کرده، کشور محل سکونت کودک را مشخص و فهرست چک‌لیست و فرم‌ها را دانلود می‌کنند. مدارک می‌تواند به‌صورت شخصی یا از طریق نماینده مجاز—وکیل یا مشاور مهاجرت دارای مجوز—تکمیل شود. دقت بسیار مهم است؛ حتی اشتباهات کوچک می‌تواند منجر به رد درخواست شود. زمان پردازش بسته به کشور متفاوت است؛ برای هند هفت ماه و برای کانادا، نیجریه و فیلیپین نوزده ماه طول می‌کشد.

به‌طور کلی، این برنامه مسیر شفافی برای اتحاد مجدد خانواده‌ها فراهم می‌کند، به‌شرط آن‌که حامیان مسئولیت‌ها را درک کرده و شرایط واجدیت را برآورده سازند.

کانادا مسیر سریع ویژه‌ای برای افرادی که می‌توانند اثبات کنند از طریق نسب شهروند هستند و قصد تحصیل در مدرسه‌ای کانادایی را دارند، باز کرده است.

این تغییر پس از تصویب Bill C‑3 اتفاق افتاد؛ قانون پیشین که فقط نسل اول متولد خارج از کشور می‌توانست شهروندی را ادعا کند، لغو شد و میلیون‌ها فرزند – به‌ویژه از ایالات متحده – حالا می‌توانند برای دریافت گواهی شهروندی درخواست دهند.

به دلیل افزایش چشمگیر درخواست‌ها، زمان معمول پردازش تا حدود ۲۵ ماه افزایش یافت؛ مدت زمانی که برای اکثر تازه‌واردان بسیار طولانی است.

برای جلوگیری از اینکه دانشجویان از شروع ترم خود باز بمانند، Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC) یک خط «پردازش اضطراری» برای موارد مرتبط با تحصیل ایجاد کرد.

متقاضیان باید نامه‌ای پوششی جهت تسریع درخواست، توضیح شخصی دربارهٔ ضرورت گواهی برای تحصیل و مدرکی مبنی بر ثبت‌نام (مانند نامه پذیرش و جزئیات شهریه) ارائه دهند.

این اسناد به پروندهٔ معمولی درخواست شهروندی اضافه می‌شوند و یک مأمور تصمیم می‌گیرد آیا درخواست شایستگی تسریع را دارد یا خیر.

اگرچه این خدمت تضمین نمی‌کند گواهی پیش از شروع کلاس‌ها صادر شود، برخی متقاضیان گواهی خود را در عرض چند هفته دریافت کرده‌اند.

داشتن گواهی شهروندی کانادایی باعث صرفه‌جویی در هزینهٔ تحصیل می‌شود؛ زیرا شهروندان معمولاً نرخ شهریه داخلی می‌پردازند که می‌تواند هزاران دلار کمتر از هزینهٔ بین‌المللی باشد.

با این حال، مؤسسات آموزشی باید گواهی را در پرونده داشته باشند تا بتوانند نرخ پایین‌تر را اعمال کنند؛ بنابراین دانشجویان ممکن است تا تکمیل مدارک، هزینهٔ بالاتر را بپردازند.

فراتر از صرفه‌جویی در شهریه، دوگانه‌تابعیت امکان حفظ ملیت اصلی، کار بدون محدودیت ساعت در حین تحصیل و سفر آزادتر از طریق برنامه‌هایی مانند International Experience Canada را فراهم می‌کند.

IRCC دلایل اضطراری دیگری برای مسیر سریع مانند وضعیت‌های اضطراری سلامت، بی‌تابعیتی یا پیشنهاد شغلی را نیز فهرست می‌کند، اما تحصیل همچنان پرطرفدارترین مسیر است.

برای کسانی که نمی‌دانند از کجا شروع کنند، ابزارهای ارزیابی آنلاین و وکلای مهاجرتی مجاز می‌توانند فرآیند را راهنمایی کنند.

به طور خلاصه، اگر شناسایی نسب کانادایی داشته باشید و قصد تحصیل در کانادا را دارید، اکنون مسیر واضحی (اگرچه رقابتی) برای دریافت سریع گواهی شهروندی و بهره‌مندی از مزایای متعدد آن وجود دارد.

اداره مهاجرت، پناهندگان و تابعیت کانادا (IRCC) به‌تازگی دور جدیدی از دعوت‌نامه‌ها را آغاز کرده و ۲,۰۰۰ مکان را به افرادی که در کلاس تجربه کانادایی (Canadian Experience Class) هستند اختصاص داده است. برای حضور در این گروه، متقاضیان باید حداقل ۵۲۱ امتیاز در سیستم رتبه‌بندی داشته باشند و پروفایل Express Entry خود را پیش از موعد صبح زود ۱۸ اوت ۲۰۲۶ ایجاد کرده باشند.

این قرعه‌کشی تنها بخشی از یک سال بسیار پرتحرک برای برنامه Express Entry است. تا اوایل سپتامبر ۲۰۲۶، IRCC پیش از این ۵۱ قرعه‌کشی برگزار کرده و بیش از ۱۱۷,۰۰۰ دعوت‌نامه را در چندین مسیر توزیع کرده است. اعداد الگوی واضحی را نشان می‌دهند: دسته‌هایی که به‌ویژه برای نامزدهایی که پیشاپیش با کانادا در ارتباط هستند — نظیر نامزدهای استانی و کارگرانی با تجربه کانادایی — ترجیح می‌دهند، بیشترین دعوت‌نامه‌ها را به خود اختصاص داده و بالاترین حد نمره را دارند.

تنها کلاس تجربه کانادایی بیش از ۵۱,۰۰۰ دعوت‌نامه را شامل می‌شود، در حالی که برنامه نامزد استانی نزدیک به ۸,۰۰۰ دعوت‌نامه اضافه کرده است. سایر مسیرها مانند تسلط به زبان فرانسه، کارگران بهداشت و درمان، مدیران ارشد و جذب‌های نظامی نیز حضور دارند، اما سهم کمتری از کل را تشکیل می‌دهند.

برای کسانی که امید دارند به اقامت دائم دست یابند، این خبر دلگرم‌کننده است. سیستم به‌ وضوح به افرادی که پیشاپیش در کانادا زندگی، تحصیل یا کار کرده‌اند پاداش می‌دهد. داشتن نمره قوی در CRS و یک پروفایل به‌موقع می‌تواند دریچه‌ای به سمت اقامت دائم بگشاید، همان‌طور که در دور اخیر دعوت‌نامه برای ۲,۰۰۰ نفر مشاهده شد.

به‌طور کلی، کانادا همچنان به استخر استعدادهای موجود خود برای تأمین نیازهای کاری تکیه می‌کند، در حالی که مسیرهایی برای تازه‌واردان با توانایی‌های زبانی یا مهارت‌های تخصصی نیز فراهم می‌سازد. متقاضیان آینده‌نگر باید نمرات خود را بررسی کنند، پروفایل‌های خود را به‌روز نگه دارند و برای قرعه‌کشی بعدی آماده باشند.

کانادا یک ماه اضافه به مدت زمانی که کارگران خارجی می‌توانند برای دریافت ارزیابی تأثیر بازار کار (LMIA) کارفرمای خود صبر کنند، افزوده است. پیش از این، متقاضیان تنها ۶۰ روز پس از ارائه درخواست اجازه کار تحت برنامه کارگر خارجی موقت (TFWP) فرصت داشتند تا ثابت کنند که یک شهروند کانادایی یا مقیم دائم نمی‌تواند آن شغل را پر کند. قانون جدید که از ۲۱ اوت ۲۰۲۶ اجرایی می‌شود، این بازه را به ۹۰ روز افزایش می‌دهد. این تغییر به عنوان یک شبکه ایمنی عمل می‌کند: به افرادی که قبلاً در کانادا هستند اجازه می‌دهد در حالی که LMIA کارفرما هنوز در حال پردازش است، به کار خود ادامه دهند، به جای اینکه مجبور به توقف کار یا خروج از کشور شوند.

این مزیت از چیزی به نام «پردازش همزمان» ناشی می‌شود. تحت این سیستم، کارگر می‌تواند برای دریافت اجازه کار TFWP درخواست بدهد حتی اگر LMIA هنوز تأیید نشده باشد. سپس مأمور تصمیم‌گیری اجازه کار را حداکثر تا سه ماه به حالت تعلیق می‌گذارد تا متقاضی بتواند نتیجه LMIA را که پس از آن دریافت می‌شود، به پرونده‌اش پیوست کند. اگر LMIA مثبت یا خنثی باشد، اجازه کار بدون ایجاد شکاف در وضعیت قانونی کارگر صادر می‌شود. این کار از وضعیتی استرس‌زا که در آن اجازه کار فعلی منقضی می‌شود، LMIA هنوز در انتظار تصمیم است و کارگر ممکن است حق کار کردن خود را از دست بدهد، جلوگیری می‌کند.

برای بهره‌مندی از این امکان، باید سه شرط ساده برآورده شود:

• اجازه کار فعلی باید در دو هفته آینده منقضی شود.
• کارفرما باید پیشاپیش یک LMIA کامل را ثبت کرده باشد.
• تصمیم‌گیری در مورد LMIA هنوز در حال بررسی باشد.

زمانی که این سه شرط برقرار باشد، کارگر می‌تواند در کانادا بماند، تحت شرایط اجازه کار قبلی به کار خود ادامه دهد و منتظر تأیید اجازه کار جدید بماند. بنابراین این سیاست هم از کارمند که پایه قانونی خود را حفظ می‌کند، و هم از کارفرما که کارگر مورد نیاز خود را در حین انتظار برای تصویب بوروکراتیک از دست نمی‌دهد، محافظت می‌کند.

در عمل، این تمدید ۳۰ روزه خطر از دست دادن شغل ناگهانی را کاهش می‌دهد، تداوم کسب‌وکارهایی که به نیروی کار خارجی وابسته‌اند را حفظ می‌کند و به سیستم مهاجرت راهی شفاف‌تر و انسانی‌تر برای مواجهه با نتایج تأخیر یافته LMIA ارائه می‌دهد. این گامی عملی به سمت یکپارچه‌سازی روان‌تر کارگران موقت خارجی در بازار کار کانادا است.